മഴ അടര്ത്തിയ തേന് തുള്ളികള് നിന്റെ കവിള് തടം നനച്ചു വാര്ന്നു .നേര്ത്ത കാര്കൂന്തല് ചിക്കി ഒതുക്കി മെല്ലെ കാറ്റും കടന്നു പോയി.
അനുദിനം
നിന് ഓര്മ എന്നുള്ളില് പ്രതിഫലിക്കുന്നൊരു ബിംബമായി .
നിന് ഓര്മ എന്നുള്ളില് പ്രതിഫലിക്കുന്നൊരു ബിംബമായി .
എന്റെ ഈ ജന്മം നിനക്കായി മാത്രം ഞാന് പകുത്തു പോയി .
ഇനിയെത്ര ജന്മം നമ്മള് കണ്ടു മുട്ടും ? ഈയൊരു ജന്മം നമ്മള് പ്രണയിച്ചു കൊതി തീരുമോ ?
No comments:
Post a Comment