ഇനിയുമെന് ജീവിത യാത്രയില് ആദ്യന്തം നിറഞ്ഞു നിന്നൊരു പ്രതീക്ഷകള് ഒക്കെയും .
വിട ചൊല്ലി കൊഴിഞ്ഞു പോയരക്കാലമത്രയും എനിക്കെത്ര പ്രിയമുല്ലതായിരുന്നെന്നതോ?
തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോള് അകന്നിടുന്നു എന്നില്നിന്നും അവയോരോന്നും.പതിയെ ആ പഴകിയ
ജാലക വാതില് തുറക്കുമ്പോള് ആ പഴമ തന് സുഗന്തം വമിക്കുന്നു.വിജനമാം ഇടവഴി തന് ആ
വരി പാതയില് ആരെയോ ആദ്യമായി പ്രതീക്ഷിച്ചു ഞാന് നിന്നു.ഇലഞ്ഞികള് പൂത്തുകൊഴിച്ചൊര
ആ പാതയില് പതിന്ജോരാ അവളുടെ പാദങ്ങള്.കൊലുസിന്റെ നാദവും.ഇലഞ്ഞിതന് സുഗന്ധത്തില്
അവളെന്നെ പുളഗിതനാക്കി കടന്നു പോയി .പിന്നെയോരോ ദിനവും ആ ഇടവഴികള് ഞങ്ങള്ക്കായി
കാത്തിരുന്നു..................................
No comments:
Post a Comment